پایگاه خبری صدای جویا

رئیس شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی استان کرمانشاه گفت: 16 هزار زائر کرمانشاهی روز 13 خرداد ماه عازم مرقد مطهر بنیان‌گذار انقلاب می‌شوند.

انتهای پیام/

به گزارش ایرنا، سید ˈدادوش هاشمیˈ روز چهارشنبه در جلسه ساماندهی بازارچه مرزی سومار، هدف اساسی از بازگشایی مرز سومار را توسعه روابط اقتصادی بین ایران و عراق عنوان کرد و گفت: امید است بازگشایی از این بازارچه، بابی برای توسعه بیش از پیش روابط دو جانبه قلمداد شود.

وی اظهار داشت: مردم گیلان غرب استحاق این را دارند که با شرایط اقتصادی روز کشور و منطقه دست و پنجه نرم کنند زیرا که مردم غیور و شجاع این شهرستان در هشت سال جنگ تحمیلی سند ماندگار ایثار و مقاومت در مقابل ظلم رژیم بعثی را ممهمور کردند و وظیفه مدیران است که با برنامه ریزی بعمل آمده فرصت را مغتنم و در حق مردم این دیار منصفانه تصمیم بگیرند.

استاندار کرمانشاه همچنین در این جلسه با تقدیر از حضور حماسی مردم شریف و غیور کرمانشاه در راهپیمایی یوم الله 22 بهمن ،گفت: به عینه دیدیم که مردم مومن و متعهد استان در 22 بهمن با تاسی از رهبر معظم و فرزانه انقلاب یکبار دیگر با آرمان های امام راحل (ره) و شهدای گرانقدر تجدید بیعت و شور و شوق ماندگاری خلق کردند.

هاشمی اظهار کرد: وظیفه ما مسوولین است که از این حضور شکوهمند مردم که با صلابت و اقتدار خاص یاوه گویی های دشمنان نظام را پاسخ دادند، تقدیر کنیم.

از جمله بازی‌های محلی استان کرمانشاه بازی ارچن است که مختص سنین 10 الی 15 است و زمان انجام آن فصول پاییز و زمستان است.

همچنین بازی آسیا مختص سنین 3 الی 7 سال است و زمان انجام آن تمامی فصول است.

بازی آقادای آقادای نیز مختص پسران در سنین 10 الی 20 سال است و زمان اجرای بازی فصول پاییز و زمستان است.

بازی بازپران مختص پسران در سنین 15 الی 30 سال بوده و زمان اجرای آن فصول پاییز و زمستان است.

بازی باواگیجه مختص پسران در سنین 10 الی 20 سال بوده و زمان اجرای آن پاییز و زمستان است.

باز بوک‌بوک مختص پسران در سنین 10 الی 20 سال بوده و زمان اجرای آن فصول پاییز و زمستان است.

بازی پال‌پال لنجه که مختص جوانان منطقه جوانرود بوده و زمان اجرای آن تمام فصول و شب هنگام است.

بازی جلی‌تر ویژه دختران و پسران 10 الی 15 ساله بوده و از جمله بازیهای مهارتی است.

شرح تعدادی از بازی‌های محلی استان کرمانشاه:

خلورتانی:

• ازمخروط های چوبی استفاده می کردند و دور آن را نخ محکمی می پیچاندند و به نوک آنها یک میخ فلزی ته گرد که بیشتر در نعل اسب و قاطر استفاده می گردد می زدند سپس با کشیدن نخ مخروط شروع به دوران روی زمین می نمود و با چنان سرعتی می چرخید که صدایی نیز ایجاد می کرد . برای به حرکت درآوردن آن می بایست سر بالایی نخ را به صورت حلقه ای در آورند و انگشت اشاره را در آن قرار دهند سپس مخروط ها را که در دست بود محکم به طرف زمین پرتاب می کردند و نخ را می کشیدند بعضی اوقات مخروط خود رابه مخروط افراد دیگری که در حال چرخش بود می زدند و به این ( خلورته مارانی ) یا مخروط شکستن می گفتند اگر مخروط شخصی بدون ترک برداشتن موفق می شد مخروط دیگران را بشکند یا ترک اندازد مخروط او بهترین مخروط محسوب می گردید.

هه ملوقوانی یا گوره کانی:

• هه ملوقوانی از بازیهایی است که دختران انجام می دادند به این صورت که پنج قطعه سنگ به اندازه ی بزرگتر از یک حبه قند انتخاب می کردند و هر کدام از بازیکنان به نوبت با آنها به بازی می پرداختند . برای این کار ابتدا با یک دست سنگ ها را روی زمین ولو می کرد و سپس یکی از آنها را بر می داشت و ضمن اینکه آن را هوا می کرد سنگی را از روی زمین برمی گرفت و می بایست قبل از اینکه سنگ هوا شده به زمین برسد او سنگ خود را برداشته باشد و با همان دست سنگ هوا شده را نیز بگیرد . این بازی چندین مرحله مختلف داشت ابتدا سنگ ها را تک تک بر می داشتند سپس دو تا دو تا سپس یک تکی و یک سه تایی و به همین ترتیب تا پایان تمام مراحل . اگر در حین بازی سنگ هوا شده به زمین می خورد بازیکن دیگر بازی را شروع می نمود و به همین ترتیب بازی دور می زد و هر بار بازیکن بازی را از مرحله ای آغاز می کرد که قبلا نتوانسته بود تا اینکه یکی از آنها زودتر به پایان مراحل برسد و برنده محسوب شود.

از دیگر بازی های دخترانه می توان به بازی آلنجی کولنجی یا آسمان رنگه و چوزی و خط خط اشاره نمود.

کلاوریزان:

• فردی کلاهی را پر از سنگریزه می نمود وآن را وارونه روی یک سطح قرار می داد سپس می بایست کلاه را طوری از زمین بردارد که سنگریزه ای برجای نماند اما اگر موفق نمی شد می بایست سنگریزه های باقیمانده در روی زمین را تک تک طوری بردارد که بقیه سنگریزه ها موجود در سطح تکان نخورند در غیر این صورت بازنده اعلام می گردید . هر کس در این بازی موفق می شد که یا کلاه را پر از سنگریزه برگرداند یا اینکه سنگریزه ها را تک تک بردارد به طوری که بقیه ی آنها تکان نخورد برنده اعلام می شد در این بازی دقت زیادی لازم بود و کسی که نمی توانست اعصاب آرامی داشته باشد موفق نمی گردید.

هیلکه مارانی:

• هیله مارانی (تخم مرغ شکستن) این بازی که به صورت برد و باخت انجام می گرفت به این صورت بود که در هر مرحله دو نفر با هم روبرو می شدند هر کدام از طرفین تخم مرغی را محکم در دستش نگه می داشت به طوری که یک سر تخم مرغ به طرف بالا باشد و دیده شود سپس فرد دیگری تخم مرغ خود را از طرف سر آن به تخم مرغ طرف مقابل می زد اگر تخم مرغ یکی از آنهاترک بر می داشت این بار دو سر دیگر تخم مرغ را به هم می زدند اگر این بار نیز همان تخم مرغ ترک بر می داشت صاحب این تخم مرغ بازنده محسوب می شد و می بایست تخم مرغ خود را به طرف مقابل بدهد و اگر هر دو ترک برمی داشتند آن طرفی بازنده محسوب می شد که تخم مرغش بیشتر شکسته باشد. به این طریق یک فرد ممکن بود در روز چند تخم مرغ را صاحب شود.

خرمایله (خواستگارى از شرف نسا):

• این بازى نمایشى بسیار قدیمى است و نشان‌دهنده مراسم خواستگارى دختران کوچک است و اشعارى که در این بازى خوانده مى‌شود نوع خاصى از اشعار هفت هجائى است. خرمایله یعنى موخرمائى که اشاره به عروس است. بازیکنى که نقش عروس را بازى مى‌کند در جمع دختران سر به‌زیر مى‌نشیند و دو نفر از دختران دسته داماد دست به گردن هم مى‌اندازند و جلو مى‌آیند و شعرى را مى‌خوانند که در آن از عروس تعریف و به او سلام مى‌کنند. اطرافیان عروس جواب سلام را مى‌دهند . فرستادگان داماد مى‌گویند که طشت طلا هدیه آورده‌اند تا شرف نسا را ببرند آن‌وقت چشم عروس را مى‌بندند و او را به‌همان شکل که نشسته از زمین بلند مى‌کنند، در حالى‌که انگشت‌هاى بزرگ پاى خود را در مشت گرفته است. او نباید انگشت‌هاى خود را رها کند. سپس او را به مکان‌هائى که قبلاً مشخص کرده‌اند به‌نام بهشت و دوزخ و برزخ مى‌برند و مى‌پرسند که کدام‌یک را مى‌خواهد . اگر دوزخ را انتخاب کند برسرش مى‌کوبند و او را دوزخى مى‌نامند. اگر برزخ را انتخاب کند برسرش مى‌کوبند و مى‌گویند 'گِل برسرت برزخی ولى اگر بهشت را انتخاب کند مى‌گویند 'گُل برسرت بهشتی که این نشانه خوشبختى عروس است. این بازى امروزه به‌شکل دیگرى اجراء مى‌شود. بدین صورت که خانواده عروس و داماد دو دسته مى‌شوند و در مقابل هم قرار مى‌گیرند. خانواده داماد مى‌گویند هدیه آورده‌اند که عروس را ببرند ولى خانواده عروس هدیه را رد مى‌کنند. خواستگارها عقب مى‌نشینند و دوباره با هدیه دیگرى برمى‌گردند. پس از چندبار پیشنهاد دادن و رد شدن پیشنهاد، یکى از خواستگارها سعى مى‌کند یکى از افراد عروس را به دسته ٔ خود بکشاند. این وضع ادامه مى‌یابد تا در دسته عروس بازیکنى باقى نماند.

کتک‌پرانى (اسلام‌آباد غرب):

• به‌هنگام آوردن عروس به خانه داماد، جوانان و بزرگان ورزیده و سوارکار دست به عملیات نمایشى جالبى مى‌زنند. هر سوار یک کتک خوش‌خط و خال و زیبا در دست گرفته و شروع به تاختن در اطراف کاروان عروس مى‌کند و با پرتاب کتک خود در حین تاختن به زمین و گرفتن مجدد آن باعث حیرت و شگفتى بیننده مى‌شود. به ازاء هر پرتاب کتک و گرفتن یا عدم گرفتن آن، از سوى سر سوارکاروان امتیازى به سوارکار داده و یا امتیازى از او کم مى‌شود. البته این امتیازها فقط لفظى است و از نظر مورد توجه قرار گرفتن سوارکار نزد مردم اهمیت دارد.

این گفته‌ی تک بانوی خلبان کرمانشاهی است:« اگر چهره‌ام را به هم ریخته و بی‌حوصله می‌بینید، حاصل بی‌توجهی‌های برخی مسوولین استانی است که برای حل مشکلاتم کمک نمی‌کنند.»

به گزارش لک پرس به نقل از ایسنا، منطقه‌ی کرمانشاه، «خدیجه صیفی»، خلبان هواپیماهای فوق سبک و دانشجوی دوره‌ی خلبانی هواپیماهای مسافربری است که این روزها دل پر و گلایه‌های بسیاری از دست مسوولان استان کرمانشاه دارد.

او پس از ناامیدی از کمک مسوولان برای حل مشکلش، به دفتر خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، منطقه کرمانشاه آمد تا بتواند حداقل بغض‌های گلویش را فریاد زند تا شاید گوشی برای شنیدن باشد.

خدیجه به ما گفت که ۲۸ سال دارد و اهل کرمانشاه است.

او هم مثل خیلی‌ها، رویای پرواز آرزوی کودکی‌اش بود. اما مثل همون خیلی‌ها، رویایش را فراموش نکرد و برای پرواز رنج‌ها کشید.

خدیجه می‌گوید: شوق پرواز چنان لذت و غروری به انسان می‌دهد که هرگز نمی‌توانی آن را رها کنی.

او برای اولین بار در سال ۱۳۸۷ به رویای کودکی‌اش جامه عمل پوشاند و با پاراگلایدر در آسمان‌ها به پرواز درآمد و همین چشیدن طعم پرواز برایش کافی بود که دیگر آن را رها نکند.

پس از آن بود که خدیجه دوران دانشجویی خلبانی هواپیماهای فوق سبک (UL) را زیر نظر کاپیتان پورمند گذراند.

سپس در کمیسیون طب هوایی (AMC) هواپیمایی جمهوری اسلامی‌ایران نیز پذیرفته شد و به سراغ گذراندن دوره‌ی آموزش خلبانی هواپیماهای مسافربری رفت.

خدیجه می‌گوید: در کل ایران تنها ۹ زن هستند که در دانشکده‌ی خلبانی وابسته به سازمان هواپیمایی جمهوری اسلامی‌ایران مشغول تحصیل هستند.

و اینجا بود که سر درد و دل‌های خدیجه باز شد و گفت: نزدیک به دو سال است که برای تامین بخشی از هزینه‌های تحصیلم به سراغ مسوولان استانداری و نمایندگان کرمانشاه در مجلس رفتم، اما دریغ از کوچکترین کمکی!

تک بانوی خلبان کرمانشاهی در ادامه گفت: یک روز به سراغ یکی از مسوولان استانداری کرمانشاه رفتم تا از او طلب کمکی حتی در قالب وام برای ادامه تحصیلم کنم که او در پاسخ نامه‌ام را پس داد و گفت: «خانم برو شوهر کن و بشین خانه، زن را چه به پرواز و خلبانی».

خدیجه می‌گوید: تاکنون بارها به مسوولان استان گفته‌ام که حداقل به من کاری بدهید تا بتوانم هزینه‌های تحصیلم را کسب کنم. اما گویا از این‌که یک زن بخواهد خلبان شود، خوششان نمی‌آید و مایلند که زن‌ها فقط خانه‌داری کنند.

او هم‌چنین مدعی دریافت دعوتنامه‌های متعدد از دانشکده‌های خلبانی کشورهای اروپایی و آمریکایی شد و ادامه داد برایم دعوتنامه ارسال شد و تاکنون بارها با من تماس گرفتند و از من دعوت کردند، اما به خاطر عشقی که به آب و خاکم دارم هرگز به این دعوتنامه‌ها پاسخی ندادم

… خلاصه این‌که خدیجه دل پر درد و گلایه‌های بسیاری دارد، باشد که از این طریق صدای او به گوش مسوولان برسد.